Translate

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2008

Ευτυχώς που υπάρχουν...

…και ο εκ φύσεως αισιόδοξοι και φιλόσοφοι της ζωής. Διαφορετικά, αναμφιβόλως, με όσα βλέπουμε γύρω μας να συμβαίνουν ίσως κι εμείς να είμαστε μέτοχοι στο παραλήρημα της συνομωσιολογίας. Όταν μαθαίνουμε πόσος θάνατος κυκλοφορεί γύρω μας. Όταν σκεφτόμαστε πόσες φορές τον ασπαζόμαστε κάθε μέρα. Αναφέρομαι κυρίως στο μαύρο χάλι του Ασωπού και των υπογείων υδάτων του νομού Βοιωτίας. Σε ότι αφορά το συνομωσιολογικό, αναφέρομαι στην άποψη που έχει εκφραστεί ότι «κάποιοι» θεωρούν το ανθρώπινο είδος ένα είδος που τους βοηθάει να συγκεντρώσουν δύναμη και χρήμα. Και απλά όταν σταματά ο κάθε άνθρωπος να εξυπηρετεί αυτή τους την ανάγκη το μόνο που τους εξυπηρετεί είναι η εξαφάνιση του. Γι’ αυτό μας ταΐζουν τόσο θάνατο. Έτσι ώστε όταν πάψουμε να τους εξυπηρετούμε και να είμαστε τα γρανάζια στις μηχανές τους τότε να …εξαφανιζόμαστε.
Από την άλλη πλευρά υπάρχουν και οι αισιόδοξοι διεκδικητές της ελπίδας… Ευτυχώς…